Πάντα εδω

Κι φωνή σου να αντηχεί

Μέσα από κασέτα αδειανή

Μες το δωμάτιο

Και να απλώνεται σαν το τσιγάρο

Η βροχή μέσα στα μάτια μου

Μέσ’απ’ το δάκρυ μου σ’αναζητώ.

Και νοσταλγώ τις μέρες που ζήσαμε εδώ

Πόρτα κλειστή ,

αγαπη μικρή που μεγαλώνει

και γίνεται φως

κόσμος-Θεός και να απλώνει

στα δυο σου μάτια ν’αγκαλιάζω την ανάμνηση

το χαραμα δεν είσαι εδώ

μικρη περιπλάνηση του μυαλού

μέσα στο αίμα σου.

Ένα να γίνεσαι με μένα

Ν’αφήνεσαι στα χέρια μου

Ψαχνω κρυψώνα να σε βάλω ,

Πόσο φοβάμαι μη σε χάσω.

Και τα λόγια να μένουν στα γράμματα

Κι εγώ κοιμάμαι χαράματα

Μες το δωμάτιο,που υπάρχει πάντα η μορφή σου

Η μυρωδιά σου έχει μείνει κι η αφή σου

Πάνω στο σώμα μου

Και η κολώνια μου

πια δεν μυρίζει

σταγόνα κυλά ,κάτω σκορπά

και πλυμμυρίζει το δωμάτιο!

Ναι .μέσα σ’αυτό σ’αναζητώ!