Ο ΚΑΨΟΥΡΗΣ

Γυρνούσα στα μπαρ και με μπιρόνια
Κερνούσα τους πάντες μα και και τα γκαρσόνια
Με άλλη γυρνούσα κάθε βραδυά
Μα εγώ την επάτησα στα ξαφνικά!


Καψούρης πια είναι το όνομα μου
Καψούρης φωνάζουνε τα κύτταρα μου
Καψούρης γελάνε κι οι κολλητοί
Γελάει η μάνα μου μ’εμένα κι αυτή!


Εγώ είχα μάθει στις πλαζ να γυρνάω
Και με τη σανίδα μου εγώ να περνάω
Να πέφτουν στο διάβα μου δυο-δυο τα μωρά
Μα εγώ την επάτησα –σωστή συμφόρα!

Καψούρης πια είναι το ρίζικό μου
Καψούρης και κάιομαι-το βάσανό μου
Γελάνε μαζί μου οι κολλητοί
Μα και η Σουρμπίτσα γελάει κι αυτή!

Μα τώρα χαλάρωσα και τα έχω πάρει
Και με τη μιζέρια μου τα έχω βάλει
Και βγαίνω και τσάρκες , «χτυπάω» μωρά
Καψούρη δε λένε εμένα ξανά!